وادی در اصطلاح شیخ عطار مراحلی است که سالک طریقت باید طی کند و طی این مراحل
را به بیابانهای بی زینهاری تشبیه کرده است که منتهی به کوههای بلند و بی فریادی می
شود که سالک برای رسیدن بمقصود از عبور از این بیابانهای مخوف و گردنه های مهلک
ناگزیر است و آنرا به وادیها و عقبات سلوک تعبیر کرده است.
به طوریکه. صوفیان
مقدم در تصوف هفت مقام تصور کرده اند از این قرار:
1- مقام توبه
2- ورع
3- زهد
4- فقر
5- صبر
6- رضا
7- توکل
و ده "حال"
از این قرار:
1-
مراقبه
2- قرب
3- محبت
4- خوف
5- رجا
6- شوق
7- انس
8- اطمینان
9- مشاهده
10- یقین
(اللمع
ص 42)
