آنگونه گفتن از خويش، که نه خودستايي شود، نه اغراق، نه کذب، نه گفتن از حرفهای خصوصی در محيط عمومی واقعا دشوار تر از هر گفتن و یا نوشتن دیگری است. به همين سبب می گويم « نوشتن از «خود» همیشه سخت ترين نوشتن است.»
خاصه آنکه برای من، گفتن از خود هدفی جز «بهتر فهمیده شدن» نمی تواند داشته باشد. شاید اگر به مانند اهل سياست در پی رای بودم و يا به مانند کارجويان دنبال تعريف سابقه کاری، الگوهای متعددی برای گفتن وجود داشت اما در وضع موجود نمی دانم چه میزان از آنچه می خواستم در سطرهایی که نوشته ام محقق می شود.
آنچه گفتنی بود را در عناوين ذیل آورده ام:
- تولد
- تحصیلات
- کار
- خانواده
- مرد خدا
