تقدیم به زمستانِ مهدی اخوان ثالث
زمین تر
آسمان تار
رعد چون تیر
نبرد باد با برگی
زمین گیر
[]
گهی با سوز سرما، ساز
گهی با هرم گرما، سوز
هوا از رنگ نیرنگ است
وگر «دست محبت سوی کس یازی»*
دوصد دست از بغل بیرون
به تزویر
[]
مقدر شد،
زمستان رخت برگیرد
بهار آید
تمام تخت بر گیرد!
[]
زمستان پر
بهارانی نشد آخر!
خزان بر سر
نگاهی تر
اسیر دیدگانی کور ؛ گوشی کر
زمین ابتر ؛ هوا دلگیر
و من اکنون
همان زر برگ ِ در جنگ ِ زمین گیر!
----------------------
* مهدی اخوان ثالث / زمستان
